سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
صبا

92/9/15
12:9 صبح

خیلی وقته

بدست افسانه در دسته


سلام بد از مدتها
این اولین پستی که نمیخوام شعر بزارمو میخوام حرفامو در قالب محاوره بیان کنم
میدونید نمیدونم ونمیشناشنسم ادمایی که دورو برمن دقدقه هاشون خیلی بامن فرق داره
امروز؟؟؟؟  بودم از ؟؟؟؟؟ تا.........................
شعر خوندن همه دس زدن شعر خوندن البته من برای ایشون احترام قائلم وکاراشنوعالی میدونم
شاید تنها کسی که تواون سالن به اون بزرگه شعرای عاشقانه به دلش نشست من بودم و حال خیلی بدی پیدا کردم همشون به زن یا مرد رودر قالب کالبد میدنن یا از معشوقو فقط ظاهرشو میدین چشمای ابی  اندام خوب موهای لخت ودر کل زیبا لمس کردن باهم بودن و ................اما ادما باید باطن رو ستایش کنن وخودمن اگه عمری باشه تو کارام سعی خواهم داشت که به باطن یا به زبان بهتر جهان درون معشوق روبه تصویر بکشم
امروز روز عجیبی برام بودکه بعضی چیزاش حتی خوندش تو صفحه ی مانیتور هم......
ووقتی تو مترو تو حال خودم بودمو هر از چند گاهی روسری مو جلو میکشیدم یه دختر لاغر هم سن وسال خودم اومد تو  شرو به ادامس فروختن کرد خانما ادامس دارم 4تومن دارو خونه 2تومن همکارا فقط هزار تومن  وقتی صورتشو برگردوند یه چهری رنگ پرید لاغر وخسته از همه کس وهمه چیزو دیدم که دوس داره تو دنیای خودش غرق باشه اما ..................
وقتی خانمی که بادخترش بغل دستم ایستده بود که دخترشم هم سن خودمن میشد ادامس خری
 
د دختر ادامس فروش با لحنی باحسرت به دختره کردو گفت میدونستی مادر خیلی خوبی داری ما قدر مادرمونو ندونستیم سرطان گرفت الانم فلج شده و رو ویلچره وبد رفت وباز شرو کرد به فروختن............
لعنت به این دنیای نکبتی که فکر شاعرو نویسندس تا اون حرزهای خیابونشیش سکس شده  خیلی وقتا حالم از خودم بهم میخوره که جایی تو کشوری زندگی میکنم که احترامو بلدن اما فراموش کردن که وقتی یه پیر زن 70 .80ساله وارد وسایله نقلیه میشه جوناش سرشونو اون ور میکنن و دس به موهای مش شدشون میکشن وتو ماه رمضون ناخونای لاک زدشونو باادا این ور اون ور میکن مردای بی غیرتش......... نه من ادام خوشکه مقدسی نیستم این که سحله تاگشتن قوی ترین مرد جهان تجاوز جلو پدر وبرادرت اونوقت این بعضی...میگن در شان جامعه اسلامی نیست رو تابلو دکتر مرد بنویسه دکتر زنان  اخه..........
ای خدا بس کی این سه نقطه های زندگی تموم میشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
حرف من یک کلمش اگه همه ما یه کم غیرت داشتیم الان وضعمون اینجوری نبود.
بیاین حداقل صبا سر سفری سحر دعا کنیم تا این روزا تموم شه برای ظهور امام زمان صلوات.
این متن دوساله پیش نوشته شده
وامروز وقتش بود که تو با چشمای حریصت بخونیش

...
دوس دارم در موردش نظر بدی


90/12/17
2:1 عصر

رفتن

بدست افسانه در دسته

سلام قرارمان براین بود

بایک نثردرخدمت شما دوستان باشم ولی نشد نه این افکار پراکنده یاری ام کرد

نه دست سرنوشت

که هفت روزمان دربهشت زهرا ومسجد ومراسم وراه انداختن مهمان بگذرد ودراخر خستگی وغم

وای کاشهای فراوان ونبودن  رفتن ودلتنگی

روحت شاد

مادربزرگ سلطنت فیضی 97ساله


90/11/23
10:56 عصر

سلام

بدست افسانه در دسته

 

درچند روز اینده با یک نثر به روز خواهم بود

 


90/7/14
12:41 عصر

هزیون

بدست افسانه در دسته

 

کلیید کلید کلی

میکنم روی

. my computer

1بار 2بار

اما صفحه ای که جلوم بازه رونمیبینم

شاید نمیخوام ببینمش ولحظه ی شروع تکرار تکرار پشت سرهم

وبعد یه چیزی توصفحه به چشمم زیادی میاد .

وهمه چی تموم شد حالا صفحه جلوم بازو درایوا رو میبینم اما هنوز لذت کلید کردن

رو my computer

..............

 


90/1/4
8:40 عصر

توان...........

بدست افسانه در دسته

 

وقتی توانم به کسی نمیرسد قلم را برمیدارم

سرم درد میکند به پروفن پناه میبرم

اما وقتی تورا ندارم ......

کفشهایم لنگه به لنگه شده افکارم مخشوش است

دیگران مرا باانگشت نشان میدهند اما چرا ؟

لبریز شده ام از سوال زبانم بند امده

چراهایم مرا به یاد صندوق ارتباط با مدرسه می اندازد

اماچرا؟...............................

و امروز گسلهای افکارم بزرگتر شده

کارنامه امواج لاو مغزم را ثبت کرده

اوضاع بدتر شده...

این چیست که قلبم را چنان به تپش انداخته

 که حتی پروپرانول 40 هم جوابگو نیست  

ساده است این روزها

.

.

.

 {دیگر سخت نخواهم گرفت}


عیدتون مبارک

 


 


89/9/28
5:33 عصر

به یاد قدیما

بدست افسانه در دسته

 

در گوشه ای از غمکده ی خود نشسته ام .


وبه دیروزوفرداهای پرطول ودازخود می اندیشم چه خواهد شد ؟؟؟


این سرنوشت مرا تاکجا دراین سردرگمی خواهد کشاند


عشق وعلاقه را به ظاهردر خود به گورستانی تبدیل کرده ام اما چه کنم


که در درونم شعله ور است .


آری"در این حیاهوی هر که به فکر خود است من خود را فراموش کرده


وبایاد ووجود تو زنده هستم .قلم شعر تا کجا مرا یاری خواهد کرد


میدانم تا وقتی که توان دارد


مشکل این ایت که هیچکس تا آخر راه باتو نیست گفتن اسان است


ولی عمل کردن دشوار.


زیستن زیباست ولی نوشتن زیبات

ر

حال برای تو که اینها را میخوانی چیزی نیست جز یک مشت نوشته


اما برای دختری مثله من تمام هستی وسنگ صبور است


 که توانسته ام  درد دلها بااو بگویم.


خواهم گفت :چرا ؟؟؟از چه کسی .آیا میدانی ...........


قدرت گفته هایم کم است اما


درنگاهم بسی نا گفتنی هاست.که حتی تو هم نخواهی فهمید جزخداوند که از راز دل


با خبر است تمام مردم در بی خبری خواهند ماند اما تا به کی ادامه خواهی


داد.................

 

 تابستان 1387.ساعت ازنیمه شب گذشته


89/8/13
4:56 عصر

................................................................

بدست افسانه در دسته .............

دیگه ازهمه چی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خسته شدم.


89/3/26
6:8 عصر

اقاسر باااااااااااااالا

بدست افسانه در دسته

..آقا سر بالا...

 

چقدر سخته باشی خسته

چقدر سخته همش داغون

چقدر سخته تو این سرما

باشی بی چتر زیر بارون

 

همیشه بودنم لازم

 همیشه خواستنم بیجا

هیشه توی تصمیمهام

بوده حکم تو ای آقا

 

چرا هیچکس نمیفهمه

چرا هیچکی نمیبینه

چرا اون دختره اونجا

بازم ازم گشنگی سیره

 

سقوط یا اوج نفهمیدم

همیشه بالشم سنگه همیشه

همیشه آقا سر بالا

سایه ی نفرت همون مرد

 

بهمن 88

بعدظهر جمعه

هوا سردو بارونی

تنها

منتظر نظر شماهستم